آیینه سکوت

لباس کهنه زیبا نیست و هیچ رنجی بدتر از تحمل زشتی نیست. جسم بالنده را سزاست تا هر دم رختی نو بر تن کند و بر قامت رعنا رخت کهنه پوشانیدن خطاست. لیک جهل ژنده‌ردایی‌ست که خود آن را نمی‌بینیم و بر آن خشنودیم اما در دیگران دیده می‌آزارد. برای آن کس که نمی‌بیند جهل تسلی‌بخش و آرام‌خاطر است، مانند کلاهی نخ‌نماشده  و قدیمی که ممکن است دیدن آن برای فرد خاطره انگیز و مایه‌ی تسلی باشد. کهنه‌قبایان خود همیشه حکم بر بقایش می‌دهند و تنها دانایان می‌دانند که ارزش راستین هر خلعتی در فنای آن است.

از بعد كيهاني http://dialogos.persianblog.ir/post/65/