می خواهیم نوشته مان چنان گیرا باشد که دردل خواننده صد شور برانگیزد ولی افسوس که نمی توانیم!از آن همه آهوان گریز پا و دیر آشنای خیال و حقیقت که در پهن دشت خاطر به هر سوی درتک و پویند یکی را نمی توانیم دربند بداریم و برخود ببالیم .

درحیرتم که دیگران با پس وپیش کردن بیست وچند حرف چگونه توانسته اند کاخ هایی از سخن بسازند که سربه آسمان بساید ودل ازعارف وعامی برباید!

یکی داستان را چنان شیرین و دل نشین می نویسد که درد هستی را ازیاد می برد و دیگری شعر را چنان زیبا می سراید که اشک شوق دردیده ها می گردد......

                                                                                          دکتر مهدی روشن ضمیر